در روش تحقیق میدانی، محقق در جامعه مورد تحقیق خود زندگی می‌کند و به تحقیق درباره موضوعی خاص در آن محیط می‌پردازد بدون اینکه دستکاری در محیط انجام دهد.

در تحقیق میدانی، مشاهده عنصر اصلی را تشکیل می‌دهد. به عبارتی، منظور از مطالعات میدانی تحقیقاتی است که موضوع مورد مطالعه در اختیار محقق قرار داشته باشد و یا به عبارت دیگر محقق را بدان دسترسی باشد بعنوان مثال وقتی محقق هدفش مطالعه در زندگی کشاورزان ساکن یک روستا و یا قشری از جامعه و یا گروهی از کارگران یک موسسه تولیدی و یا مردم عشایری باشد مطالعه, از نوع مطالعه میدانی است و اطلاق اصطلاح میدانی به مفهوم ارتباط مستقیم و رویاروی محقق با پدیده های مورد مطالعه است. از اين رو، احتمالاً بسيار به مشاهده ي مشارکتي نزديک است. محقق تحقيق ميداني نوعاً نکات مهم را يادداشت و بعد جمع آوري و تجزيه و تحليل مي کند.

مزايا و معايب تحقيق ميداني

مزايا

  •  نزديک تر بودن به شرايط جهان واقعي.
  • اين نوع تحقيق مي تواند بهترين راه براي کشف اطلاعات خاص مورد نياز باشد.
  •  محقق مي تواند مطمئن باشد که اطلاعات به دست آمده به روز است.
  • امکان محرمانه بودن وجود دارد.
  • داراي قابليت تعميم داده هاي به دست آمده، به دليل کسب از محيط طبيعي است.
  •  امکان استخراج فرضيه ها و آزمايش آنها وجود دارد.

معايب

  •  احتمال رسيدن به رابطه علت و معلولي بين پديده ها قطعي نيست.
  •  حضور محقق در جامعه ممکن است در روند طبيعي زندگي آن جامعه اختلال يا تغييري ايجاد کند.
  •  به احتمال قوي، مطالعه حتي در نمونه اي کوچک، هزينه و وقت زيادي مي گيرد.
  •  تحقيق را نمي توان فراتر از آنچه مطالعه شده، تعميم داد.
  • تکرار تحقيق سخت است، مگر اينکه فرايند و پروژه کاملاً آشکار و روشن شود.

ويژگي هاي تحقيق ميداني

  • محقق محيط خاصي را برمي گزيند.
  • طرح مطالعه ميداني داراي آزادي خاصي است و محقق با رشته اي از سؤالات مبهم و کلي وارد محيط مي شود و نتیجه را به تجربياتي مي دهد که در روند تحقيق به دست مي آيد.
  • محيط اجتماعي را به دليل مسائل اخلاقي نمي تواند دستکاري کند.
  • برنامه ريزي قبلي براي پيشبرد تحقيق لازم است، ولي تفاوت های خواهد داشت.
  • محيط اجتماعي در مطالعات ميداني مي تواند ساخت يافته و با حدود و مرزي مشخص يا ساخت نيافته باشد.
  • محقق بسته به نوع محيط از شيوه هاي خاص براي گردآوري اطلاعات استفاده مي کنند.
  • انتخاب محيط مطالعه ميداني بايد معرف موردي خاص باشد. با وجود اينکه مطالعه ميداني بر محيط يگانه اي متمرکز است، اما هدف آن توصيف بسياري از ویژگی های محیط می باشد.
  • مطالعات ميداني بيش از ساير مطالعات، بر خصوصيات محققان آن متکي است و بيشتر علايق محقق است که جريان کار را هدايت مي کند.
  • محقق ميداني براي درک مناسبات داخلي يک محيط اجتماعي بايد به آن بپيوندد.
  • مطالعه ميداني متمرکز است.

مراحل تحقيق ميداني

  1. انتخاب موضوع و بيان مسئله
  2. تعيين گزاره هاي پژوهش
  3. تعيين مورد تحقيق
  4. گردآوري داده ها
  5. مشاهده
  6. تجزيه و تحليل اطلاعات
  7. تهيه گزارش تحقيق
  8. تحقیق همبستگی یاهمخوانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.